این مطلب از گروه وب گردی است و تنها جنبه سرگرمی دارد
حماسه بزرگ فرنگیس حیدرپوردر 18 سالگی ! / دفاع از ناموس با تبر ! + عکس
فرنگیس حیدرپور از قهرمانان غیرنظامی جنگ ایران و عراق سال ١٣٤١ در آوهزین گورسفید، گیلانغرب بهدنیا آمد.
![حماسه بزرگ فرنگیس حیدرپوردر 18 سالگی ! / دفاع از ناموس با تبر ! + عکس](https://cdn.rokna.net/thumbnail/A9LIbkNggBF7/yYGYIWiRH1jE7SFsFf8OS_vf2KnxRWdM0wJj5HjN1IuvcJmljcN6H8bAsgVZzpzYCc2Paf9tWNy3TqJ7J2yYx6_iJ_9nS3dv9VaDD9pzMsmGiYQZhOmIlhgOn3kc4a2c8b0oWPyZBSmvtfuJ1_NwVg,,/%D9%81%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B3+%D8%AD%DB%8C%D8%AF%D8%B1%D9%BE%D9%88%D8%B1+.jpg)
فرنگیس حیدرپور در حمله نظامیان عراق به روستای محل سکونتش با یک تبر از خودو ناموسش و وطنش در برابر سربازان ارتش بعث عراق دفاع کرد. سال ۱۳۵۹ پس از حمله عراق به روستای اوازین، مردم به دره های اطراف فرار کردند.
فرنگیس که در آن زمان هجده سال داشت، همراه برادر و پدرش جهت تهیه غذا به روستا باز گشتند. اما در طول راه پدر و برادر فرنگیس ضمن درگیری با عوامل عراقی کشته شدند. فرنگیس ۱۸ ساله در پی برخورد با دو سرباز عراقی بدون داشتن سلاح گرم، با تبر پدرش با سربازان درگیر شد، یکی را کشت و دیگری را با تمام تجهیزات جنگی اسیر کرد و به مقر فرماندهی ارتش ایران تحویل داد، تا برای همیشه در تاریخ مقاومت سرزمین اسلامیمان ماندگار شود و تصویری از شجاعت زن ایرانی را به جهانیان نشان دهد.
از آن روز به بعد او تبدیل به یک سرباز تمام عیار در تمام جبهه های گیلانغرب شد و خواب را به تمام سربازان عراقی حرام کرد. بانو حیدری ۲۷ سال است که همسرش را از دست داده و برای چهار فرزندش هم پدر بوده و هم مادر و آن ها را از طریق دامپروری بزرگ کرده است و به رغم تقدیرهای کاغذی که از او طی این سالها شد در دهه پنجم زندگی خود فقر را یار و همراه خود میبیند.
دو تندیس یادبود از بانو حیدرپور به عنوان بانوی مقاوم و اسطوره زنان شجاع در استان کرمانشاه وجود دارد یکی در پارک شیرین کرمانشاه و دیگری در میدان مقاومت شهر گیلان غرب نصب شده است. کتاب فرنگیس نیز که خاطرات فرنگیس حیدرپور به قلم مهناز فتاحی است اثر برگزیده جایزه کتاب سال دفاع مقدس شد.
ارسال نظر